προσφατα..

τελευταια γυρνα μια σκεψη στο μυαλο μου.
κατι μου δινει την αισθηση πως η ζωη ειναι σαν γραφικη παρασταση.Μην με παρεξηγειτε αν χρησιμοποιησω λαθος τον ορο.δεν ειναι ο τομεας μου αυτα τα θεματα.Κατι μου λεει ομως τελευταια πως ενα παιχνιδι παιζεται γυρω μου εις βαρος μου χωρις να το ξερω καν-ηταν παντα απο τους μεγαλυτερους φοβους μου η αγνοια- και οποιος το παιζει αρνειται κατηγορηματικα να με ρωτησει αν ειμαι συμφωνη.Αν αντεχω τα πανω κατω και τις ποριες στο απειρο.Αν αντεχω τους εξωτερικους συντελεστες που δινουν μια και αλλαζουν την πορια σου αυθαιρετα σαν μιση απο τα παλια!Αποφασεις που παρθηκαν πανω στις οποιες δεν εχω καμια επιδραση μοιαζουν να κυριαρχουν στην ζωη μου και με ενα ειρωνικα υπουλο τροπο να την καθοδηγουν.
Νομιζω πως τισ ελεγχω.
Μερικεσ βαθιες ανασες κ ολα θα γινουν παλι ομορφα!
εισπνοη-εκπονη
εισπνοη-εκπνοη
και παλι το ιδιο και παλι απο την αρχη
Να προλαβω να επανακτησω τον ελεγχο.Ναπρολαβω να διωξω τους εξουσθαστες μου απο την πορια τησ ζωης μου.Ναδιωξω τα παθη μου να μην με ελεγχουν.Καθε στιγμιαια αοφαση ομως,οσο και αν προσπαθω,μοιαζει να εξαρταται απολυτα απο τις σκεψεις καποιου αλλου.
Οποιουδηποτε
Η εκβαση της μοιαζει να ταυτθζεται απολυτα απο την πορια της ζωης καποιου που δεν με νοιαζεται
ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΑΓΑΠΗΣΩ,ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΜΙΣΩ,ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΜΙΛΩ
η μοιρα μου,το πεπερωμενο μου γινονται ανθρωπος που δεν μπορω να πολεμησω
γινονται ο μεγαλυτερος μου εχθρος
ειναι μεσα μου κ ομως τον βλεπω απο μακρια να μου τραβα τα ηνια απο τα χερια
να με κοιταει σκληρα λεγοντας πως τωρα ηρθε η σειρα του.τωρα ηρθε η στιγμη που θα πρεπει να αφησω τον ελεγχο.εγω που παντα παρακαλουσα σαν γνησιο ευθυνοφοβικο ατομο να παιρνουν οι αλλοι τις αποφασεις για εμενα.Τωρα φοβαμαι.ειναι η πορια της ζωης.Ειναι το αναποφευκτο.χαμογελαει ομως ακομα και τραβαει ακομα.Χωρις να με ρωτα
Ισως μια απο αυτες τις μερεσ καταφερω να τα βαλω ολα παλι σε μια ταξη
Ισως μια απο αυτες τις μερες καταφερω να σταματησω να πεφτω στην τρυπα των ανουσιων αποφασεων στην οποια επεσα και συνεχιζω να πεφτω.Τοση προσπαθεια
και αυτος ακομα χαμογελα....

1 σχόλια:

Και Φωτεινή Ενίοτε 12 Αυγούστου 2009 - 5:07 π.μ.  

Μάλλον ήρθε η ώρα να πάρεις εσύ τα ινία και να καθοδηγήσεις.
Να κάνεις τις αποφάσεις , να μοιάζουν δικές σου!
Όχι κάποιου άλλου!
Με καλή παρέα η διαδρομή θα είναι ανώδυνη ;)

Δημοσίευση σχολίου